بازگشت همه بسوی اوست
کربلا یعنی عطش یعنی که آه سینه سوز
ناله زینب که مادر کی به دادم میرسی ،کی به دادم میرسی
اری محرم امسال را باید بدون صدای اعجاز کننده آقای گله دارزاده بگزرانیم
چه نوحه هایی که در مظلومیت اباعبدالله خواند از رنج اسارت دختر سه ساله گفت
اما حالا چه
چه کسی در مظلومیت او نوحه می خواند،از غم و غصه دختر بچه اش کی می نالد
چه کسی درباره شهادت او تحقیق میکند
اصلا کسی جرات این کار را دارد ......نه.....نه .......
این پرونده هم دو ،سه روز دیگر بسته می شود و به بایگانی میرود
قاتل او هم میچرخد و به غیرت مردمان این شهر میخندد
اربابان او هم سرمست از یک پیروزی دیگر بر خفتگان شهر او را شادباش می دهند
بیایید یکبار کاری زینبی بکنیم
اری مگر نمی گویند:
کربلا در کربلا می ماند، گر زینب نبود
بیایید بنویسیم و بنویسیم تا رسوا شوند
یاد شعر دوم خردادی ها افتادم:
همرا شو ای عزیز
کین درد مشترک تنها ،تنها درمان نمی شود
یا علی